Erik is alleen mijn held, omdat hij nu toevallig bij mij snaren weet te raken die, ver voor hem door om het even wie werden aangeslagen. Ik mag ze maar niet bespelen van mezelf. Ik heb, klaarblijkelijk, daar mijn helden nog voor nodig. Weerloos werd ik geraakt. Niet door ontroerende muziek, expirimenteel beeld, inzicht of pose, maar door het thema van eerlijkheid.

Misschien wordt het tijd om de hagelwitte bolide achter te laten bij hen die dat meer dan prachtig vinden, om dan zachtjes zingend, op de fiets ofzo, mijn eigen weg te vervolgen.

Candy komt direct binnen. Ze is het type vrouw wat je geen kans geeft om rustig kennis te maken… ze is er… en je doet het er maar mee. Candy is bloedmooi, kwetsbaar, kinderlijk gelukkig, een beetje blond en op dat moment nog vol speelse dromen.

Ze neemt ons mee in een levensles waarin de flinterdunne scheidslijn tussen hoop en wanhoop telkens weer ergens anders gelegd wordt. Haar liefde voor hem is een vervanging voor wat ze al die jaren zo heeft gemist bij haar zachte lieve vader en haar scherp controlerende moeder. Hij zal, hoe dan ook, het pijnlijke gat in haar droevige hart vullen.

‘I wanna try it your way’

Het is die ene, uit onvermogen tot eigenliefde genomen, keuze waarmee de onontkoombare neerwaartse beweging wordt ingezet. Of ze zichzelf daar ooit aan zal ontrekken vertelt Candy niet. Ze leert je enkel dat sommige keuzes, met de hoop op versmelting met die ander, onopgemerkt allesomvattend kunnen zijn.

Ze huilde heel even, nadat Candy ons verstomd had achter gelaten, onaangenaam verrast door het gemis aan een zoet happy end. Wat zal ze kiezen?

In de Mulooloobar werd door de eeuwige pubers vervent gestreden om een plaatsje achter de enige hippe draaitafel. Die rondedans bracht MannekeMan meer jeugdsentiment dan de muziek van de stapels singletjes uit oude vervlogen tijden. Samen plaatjes draaien was ook toen al een prima recept om de beschonken horde feestgangers met beide voetjes op de vloer te houden.

MannekeMan, beschouwend als hij is, keek het gebeuren vertederd terugvoelend aan, terwijl hij, net als toen de lichte verveling met een teveel aan goedkope wijn wegzipte. Hij is blij voor hen en heft het glas. Op de mijn-muziek-is-mooier-schoffies achter de pickup. Op de trotse nieuwe eigenaars van de Mulooloobar. Op haar die hij zo innig lief heeft.

Koning Hendrickus vond die eerste nacht alleen echter geen daverend succes. Pas toen de twee katers in de vroege ochtend werden verenigd verstomde het angstige geklaagzang… en vielen haar poezelige meneertje en MannekeMan nog even in een tevreden slaapje.

MannekeMan weet hoe zeer hij de nachtrust nodig heeft om het neurale netwerk netjes te borstellen en te kammen. Als een klein speels jongetje is sjapiesjapie doen hem nog steeds een hele opgave. “Nog even een klein uurtje opblijven mam, er valt nog zoveel moois te beleven”. Zo is heerlijk helder wakker worden meer zijn ding, denkt hij vrolijk verlangend naar vandaag.

MannekeMan is blij dat ze toch nog even belde.

De Social Softies doen de Test from huubkoch on Vimeo.

Vanochtend werd MannekeMan, op de harde bosgrond, slapeloos wakker naast zijn lief die hem plompverloren meeleidde naar het Lieropse, met een gloednieuw tunneltentje en een tasje vol met lekkers. “Dat doen we goed”, zegt ze, want zij spreekt liever veilig en voorzichtig in ons. Zij en MannekeMan zijn het liefst natuur-lijk vrij, maar toch vaak verrassend met ons.

Maar klegamannetje heeft gelijk. Als MannekeMan misschien een beetje had voorgepeinsd, had hij oprechte liefde kunnen scheiden van de barre zakelijke waanzin. Dat is echter niet wat klegamannetje bedoelde, want hij zal binnen onafzienbare tijd enthousiast het ja-woord uitkermen… ja, ik wil… een intieme bevestiging van zijn liefde voor haar en onze lieve heer. Hij heeft er over nagedacht, en zo hoort het ook.

Liefde mag best kinderlijk naief zijn, zo bedenkt MannekeMan.

Dat ze in al hun uitgesproken verschillen zoveel overeenkomsten hebben.

Is het pas een maand geleden dat hij nog onwetend de aardbeitjes op zijn brood beschreef?

KlegaVrouwtje legt nog even haarfijn uit hoe je met een rietje een kikker kunt opblazen. MannekeMan lacht oprecht om haar grapjes. Ze weet niet wat ze mist.